Borstvergroting
Een borstvergroting is de populairste cosmetische operatie in Nederland. Elke maand ondergaan zo'n 500 Nederlandse vrouwen een borstvergroting operatie.
Waarom een borstvergroting?
U kan een Borstvergroting ondergaan omdat:
- Uw kleine borsten voor een laag zelfvertrouwen zorgen.
- Uw kleding vaak te wijd bij uw boezem zit.
- Uw borsten kleiner of slapper zijn geworden na het krijgen van kinderen.
- Door het afvallen uw borsten kleiner zijn geworden.
- Uw borsten asymmetrisch zijn.
De operatie is geschikt voor patiënten die grotere en vollere borsten willen hebben en/of een lichte borstverzakking willen herstellen. Vrouwen die gebruik maken van een borstvergroting hebben vaak altijd al ''last'' gehad van kleinere borsten, of hebben borstvolume verloren door het krijgen van kinderen.
Sinds het laatste decennium wordt er anders naar een borstvergroting gekeken. Waar het voorheen vooral een operatie was waar het enkel om volume vergroting ging, wordt het nu steeds meer gebruikt om de borsten te hervormen. Bij het hervormen wordt er vooral gekeken of de grootte en de vorm van de borst ook bij het lichaam van de persoon passen. Dit zorgt voor een natuurlijkere uitstraling en brengt geen schade toe aan de borst zelf.
Technieken
Bij een borstvergroting wordt er onder de borsthuid een implantaat aangebracht. Dit implantaat bestaat uit een buitenschil en een vulsel van siliconengel of een zoutoplossing. De implantaat kan direct achter de borst geplaatst worden, maar kunnen ook achter de borstspier zitten. Ze worden meestal in de borst geplaatst door middel van een incisie bij de huidplooi onder de borst (inframammary vouw). Hiermee krijgt de chirurg het beste toegang tot het borstweefsel, maar laat hiermee ook iets dikkere en beter zichtbare littekens achter. De implantaten kunnen ook ingebracht worden via een incisie bij de oksel (axilla) of via een incisie rondom de tepelhof (areola).
Achter de borstklier (subglandular)
Een implantaat direct achter de borstklier is de meest simpele methode, veroorzaakt over het algemeen het minste ongemak en geeft vaak de best ogende resultaten. Deze methode is vooral effectief bij patiënten met licht hangende borsten.
Achter de spier (submuscular)
Een implantaat direct achter de borstspier geeft meer ruimte voor het implantaat. Deze methode wordt vooral gebruikt bij slanke patiënten en patiënten met weinig borstweefsel waarbij de zijkant van het implantaat bij een subglandulaire plaatsing mogelijk aan het huidoppervlak zichtbaar is. De spier zorgt ervoor dat de bovenkant van een implantaat niet zichtbaar is.
Gedeeltelijke submusculaire plaatsing (dual plane)
Een gedeeltelijke submusculaire plaatsing is een geschikte methode voor slanke vrouwen met lichthangende borsten. Deze methode is een combinatie van de twee bovenste methodes en zorgt ervoor dat een gedeelte van het implantaat direct achter de borst zit (subglandular), en het andere gedeelte achter de spier (submuscular).
De vorm van de implantaat.
Een implantaat kan zowel rond als druppelvormig zijn. Ronde implantaten geven een groter volume aan de bovenkant van de borst, vaak samengaand met een diepere boezem. Druppelvormige implantaten ([em]anatomische implantaten[/em]) geven daarentegen een natuurlijkere uitstraling. Dit type implantaten heeft wel als nadeel dat ze rond kunnen draaien. In dat geval is een aanvullende, corrigerende ingreep noodzakelijk. Met beide implantaatvormen zijn er verdere nuances mogelijk.
De Operatie zelf
De operatie wordt onder algehele verdoving uitgevoerd en duurt meestal een tot anderhalf uur. Bij de operatie wordt een ruimte gecreëerd waarin de implantaat geplaatst kan worden. Als de ruimte eenmaal gecreëerd is, wordt er een implantaat geplaatst. Waarna de incisie gehecht wordt. Veel patiënten blijven vervolgens een nacht in het ziekenhuis. Hierdoor is post-operatieve pijn makkelijk te behandelen. De hoeveelheid littekens hangt af van de gebruikte technieken. Over het algemeen zijn de littekens de eerste zes weken erg rood, de opvolgende drie maanden verkleuren ze paars en vervolgens vervagen ze naar een witte kleur.
De levensduur van een implantaat is beperkt. Geadviseerd wordt om in ieder geval tien jaar na de operatie een afspraak te maken met een plastisch chirurg.
Risico's en complicaties
Zoals elke chirurgische ingreep brengt ook een borstvergroting medische risico's met zich mee. Ondanks dat complicaties vrij zeldzaam zijn, is het wel verstandig om u erin te verdiepen. Medische complicaties ten gevolge van een ooglidcorrectie kunnen zijn:
- Kapselvorming, omdat een implantaat een lichaamsvreemd voorwerp is lokt dit de vorming van een bindweefsellaag rondom het implantaat op. Dit is een natuurlijk proces en zal zich bij elke patiënt afspelen. Soms trekt dit kapsel zich samen, waardoor de implantaten vervormen en onnatuurlijk stevig worden. In dit geval is een verdere ingreep nodig en kan de implantaat zelfs verwijderd worden. Deze kapselvorming komt ongeveer bij vijf procent van de patiënten voor.
- Het komt vaak voor dat er van nature een klein verschil zit in de grootte en de vorm van uw twee borsten, dit kan mogelijk extra opvallen door uw implantaten.
- Er kan een infectie optreden, meestal gebeurd dit tussen de zeven en tien dagen na de operatie.
- Uw borsthuid en tepel kan meer of minder gevoelig zijn. Vaak verdwijnt dit na verloop van enkele maanden, maar in sommige gevallen kan dit gevoel permanent zijn.
- De implantaten kunnen rimpels en kreukels op de borsthuid veroorzaken.
- De implantaten kunnen kapot gaan.
- Bij druppelvormige of anatomische implantaten kunnen de implantaten gaan roteren
DEZE TEKST IS EEN SAMENVATTING VAN VERSCHILLENDE PATIËNTENFOLDERS. ALLE CONTENT (TEKST, BEELDMATERIAAL, INFORMATIE) IS UITSLUITEND BESTEMD VOOR INFORMATIEF GEBRUIK. NEEM BIJ (DRINGENDE) MEDISCHE VRAAGSTUKKEN ALTIJD CONTACT OP MET UW ARTS.
Kosten Borstvergroting
De prijzen van borstvergrotingen variëren tussen de 3000 en de 5000 euro. Deze kosten zijn afhankelijk van het type implantaat en het soort kliniek.
Vergoeding door uw zorgverzekeraar:
Omdat een borstvergroting een cosmetische operatie is wordt de behandeling over het algemeen niet vergoed. Alleen in uitzonderlijke gevallen zal de zorgverzekeraar bereid zijn (een deel van) de kosten te dragen.
